Herkese merhaba! Bugün Emkadrone olarak sizlere “Çaresizlik nedir bilir misin kalbin kanatlanıp gittigi yere bedenin gidememesidir” hakkında rehber niteliğinde bir yazı sunuyoruz.
Çaresizlik Nedir Bilir Misin? Kalbin Kanatlanıp Gittiği Yere Bedenin Gidememesidir
Çaresizlik, o an içinde bulunduğun boşluğun ta kendisidir. Her şeyin üstüne çökmesi gibi, bir şeyin sana ait olduğunu hissedip ona doğru uçmaya başlarken, bedeninin gitmeye engel olduğu bir yerdir. İçsel olarak bir yere doğru yol alırken, fiziksel olarak hareket edemediğini hissetmek, belki de bu dünyadaki en derin boşluklardan biridir. “Çaresizlik nedir bilir misin?” diye sorsalar, bu cümleyi yanıtlamak, bazen kelimelere sığmaz. Ama ben yine de anlatmaya çalışacağım, belki biraz daha kolay olur. Belki kendim de biraz daha iyi hissederim.
Çaresizliğin İlk İzleri: Gençlik Yıllarım ve Hayaller
İstanbul’da, 27 yaşında, gündüzleri ofiste çalışan, akşamları ise kendi dünyamda kaybolan sıradan bir gencim. Her gün çalışıp, hayallere dalıyorum. Ama öyle zamanlar oluyor ki, kalbim bir yere gitmek istiyor, ama bedenim oraya ulaşamıyor. Şu an ki halimle, bazı günlerde düşündüğümde, bu çaresizliğin izlerini aslında çok erken fark etmişim. Mesela, 18 yaşımdayken hayallerim vardı. O kadar parlak ve netti ki, bu hayalleri gerçekleştirmek için her şeyin üstesinden gelebileceğimi düşünüyordum. Ama zamanla hayatın rutinine alıştıkça, o ilk heyecan ve arzu yerini, daha gri ve belirsiz bir mücadeleye bırakmaya başladı. Bu da aslında çaresizliğin ilk tohumlarıydı. Hani o hayalini kurduğun geleceğin, bir gün senin için uzak bir rüya olacağına dair sezgiler? İşte o zamanlardandı.
Bugün, Çaresizlik Ve Bedenin Hareket Edememesi
Bugün, o gençliğin hayallerini geride bırakıp ofisimin başında çalışırken, bazen gece uyumadan önce bir boşluğa bakıyorum. Çaresizlik, bazen ofiste çıkmaz bir iş yüküyle başlar. İşin içinden çıkamadığını hissettiğin anlar vardır ya, işte o anlardan biri işte. O kadar yoğun çalışırken, her şeyin ve herkesin üzerine gelmesi, o tuhaf boşluk hissi. Ama en garibi, o anlar gelip geçtiğinde bile hala bedeninin, o işleri bitirmek için ne kadar da yavaş hareket ettiğini fark ediyorsun. Bazen, sanki bir şeyler seni durduruyor gibi. Çaresizsin çünkü bir şeylere ulaşamıyorsun. Bu, ne bedeninin ne de zihninin şu an doğru hızda olmadığı bir anı yaşamak demek. İşte tam burada, kalbinin kanatlanıp gitmesi ile bedeninin ona yetişememesi arasındaki farkı hissediyorsun.
Çaresizliğin Karanlık Yüzü: Duyguların ve Zihnin Çırpınışı
Bir düşün, bazen bir duygu seni ele geçirir ve zihnin içinde çırpınmaya başlarsın. Her şeyin doğru gitmesi için bir şeylerin eksik olduğunu hissedersin, ama neyin eksik olduğunu bile bilemezsin. Çaresizlik, bu eksikliği hissedip, onu yerine koymak için çırpınmaktır. En sevdiğin şeylerin içine bile girsen, o boşluğu dolduramazsın. Bu da bir tür ruhsal felç gibi bir şey. Hayatın içinde tüm bu gürültü, kalbinde bir duvar oluşturur ve sen o duvarı aşmak için bir şeyler yapmaya çalışırken, bedenin sürekli bir adım geri atar. Ne kadar çırpınsan da, her şey aynı kalır.
Çaresizliğin Gelecekteki Yansımaları: Hayatlar, Seçimler ve Değişim
Geleceğe baktığımda, bir şeylerin değişip değişmeyeceğini bilmek, bazen korkutucu oluyor. 10 yıl sonra bu yazıyı okurken, acaba bu hisler hala geçerli olacak mı? Belki o zaman daha olgunlaşmış olurum, belki de bu gibi duygularla daha az karşılaşıyor olurum. Ama asıl soru şu: Çaresizlik bizim büyümemizi engeller mi? Her gün biraz daha yaşlanırken, kalbinin kanatlanıp gitmesine izin vermek, bedeniyle sınırlı kalmak, gerçekten yaşamak anlamına gelir mi? Gelecekte hayatta bir şeylere ulaşamama korkusu, belki de daha da derinleşebilir. Ama belki de, bir gün o sınırları aşmak, cesaretin ve direncin sınırlarını zorlamak için bir fırsat haline gelir. Her şeyin geçici olduğunu bilmek, aslında çaresizliğin içine bir umut sızdırmak olabilir mi?
Hayatın İçindeki Ufak Çaresizlikler
Her günün içine sızan o küçük çaresizlik anlarını gözden kaçırmak kolaydır. Mesela sabah işe gitmek için uykusuz bir şekilde yola çıkarken, orada karşına çıkan o uzun trafik kuyruğu. O an kalbin bir yere gitmek isterken, bedenin o kuyruğun içinde sıkışmış kalır. Belki de hayatın çoğu zamanındaki çaresizlikler, işte bu küçük anlarda gizlidir. Her gün bir şekilde bunlarla savaşırsın, ama hep bir şekilde o anlar seni yorar. O kadar küçük ama içinden çıkması zor anlar, zamanla seni yavaşça eritir. Ama sonra, bir gün bu çaresizliğin seni gerçekten etkilediğini fark ettiğinde, buna katlanmak zorunda kalırsın. Belki de hayatta büyümenin ve öğrenmenin yolu, bu küçük çaresizlikleri kabul etmekten geçiyordur.
Çaresizlikle Yüzleşmek: Kabullenmek ve İleriye Adım Atmak
Çaresizlik, bir şekilde hayatın bir parçasıdır. Ama bu his, seni durdurmak için değil, aslında seni güçlendirmek için oradadır. İçsel olarak kalbinin kanatlarını açması ve bir yerlere gitmesi gerektiğini hissettiğinde, bedenin buna uymayabilir. Fakat belki de, bu duyguyla yüzleşmek, sonunda seni daha güçlü biri yapacaktır. Her gün, bir şekilde bu duyguyu kabul etmek, kabullenmek gerekir. Çaresizlikle yüzleştiğinde, belki de gerçekte onu aşmanın yolu, hiç beklemediğin bir anda karşına çıkacaktır. Ama bunu bulmak için, zamanın ve yaşadıklarının seni şekillendirmesine izin vermek gerekebilir.
Sonuç Olarak
Çaresizlik, her birimizin hayatında yer edinen bir duygudur. O anlar gelir, seni sarar, kalbin kanatlanmak ister, ama bedenin durur. Belki de en büyük ders, bu anlarla yüzleşmek ve kabul etmektir. Çünkü her çaresizliğin içinde bir öğrenme fırsatı yatar. Yavaş yavaş, kalbinin kanatlanıp gitmesine izin verirken, bedeninin de bir adım daha ileri gitmesine olanak tanıman gerekir. Kendi hayatımda da bunu zamanla öğrendim. Çaresizlik, bir engel değil, bir öğretmendir. Ona bakış açımızı değiştirdiğimizde, aslında her şeyin nasıl daha güzel ve anlamlı hale geldiğini fark edebiliriz.
Emkadrone sayfamızı ziyaret ettiğiniz için teşekkürler. “Çaresizlik nedir bilir misin kalbin kanatlanıp gittigi yere bedenin gidememesidir” hakkındaki düşüncelerinizi bizimle paylaşın!