Güzel Bir Selfie Nasıl Çekilir? – Bir Kayseri Hikâyesi
Hayat, her anı birer fotoğraf karesi gibi saklamaya çalıştığımız bir yolculuk. Kayseri’nin sakin sokaklarında yürürken, bazen bir anı yakalamak için durup telefonumuzu çıkarıyoruz. Bazen sadece günün anlamını, bazen de kalbimizdeki duyguları bir fotoğrafla kaydetmeye çalışıyoruz. Ama ya o fotoğraf, bir selfie olursa? O anı sadece bir fotoğrafla değil, aynı zamanda ruhumuzu ortaya koyarak saklamaya çalışırsak nasıl olur?
Geçen hafta, şehri terk edip biraz yalnız kalmak için Erciyes’e doğru yola çıktım. Kayseri’nin merkezinden yukarılara, karla kaplı dağların eteklerine kadar uzanarak, içimde birikmiş olan hisleri biraz olsun dışarıya atmak istedim. Fotoğraf makinesi ya da büyük kameralar taşıyan biri değildim. Telefonumdan bir selfie çekerek, o anı, o duyguyu ölümsüzleştirmek istiyordum. Ama bu bazen düşündüğümüzden çok daha zor olabiliyor.
O Anı Yakalarken
Erciyes’in zirvesine doğru yaklaşırken, içimde bir kararsızlık vardı. Gökyüzü gri, bulutlar rüzgarla dans ediyor, kar taneleri yüzüme vuruyordu. Havanın sertliği, hafif çiseleyen kar yağışı ve dağların sessizliği beni oldukça etkiliyordu. Ama bir yandan da yalnız değildim. Bir şekilde, bu anı bir selfie ile kaydetmek istedim. Hem bu anı paylaşmak, hem de içimdeki yalnızlığı unutturacak bir şeyler yapmak istedim.
Telefonumu çıkardım, ekranı açtım. Ve birden karşıma çıkan yansıma, her zamankinden farklıydı. Kendimi tanıyamadım. Bu kadar soğuk bir doğada yalnız olmak, ruhumu o kadar etkileyip deforme etmişti ki, bu yansıma bana yabancı geldi. Kırmızı montum, siyah eldivenlerim ve dağların bembeyaz görüntüsü arka planda… Fakat her şeyden önce, gözlerimdeki yansıma çok farklıydı.
Yüzümdeki gülümseme, biraz zoraki bir şekilde belirmişti. Sanki bir şeyler eksikti, ama neydi bu eksik olan? Fotoğrafımı çekmeye karar verdim ama o an, bir şeyin eksik olduğunu hissettim. Kendimi ifade etmek bu kadar kolay olmalıydı. Ama fotoğrafı çekmekle, ruhumun derinliklerindeki duyguları dışarı çıkarmak arasında bir mesafe vardı.
Kendimi Bulma Arayışı
Güzel bir selfie çekmek için bazen fiziksel değil, duygusal bir pozisyon gereklidir. Yani sadece vücudunun açılarıyla değil, ruhunun da nasıl bir konumda olduğu önemlidir. Hemen geri adım attım, ve telefonu biraz daha yukarıya doğru kaldırdım. Kendimi tekrar görmek için bir fırsat daha yaratmam gerekiyordu. Ama bu sefer, sanki gözlerimden bir şeyler fışkırıyordu: kararsızlık, hafif bir öfke, ama aynı zamanda bir umut ışığı…
Telefonun ekranına tekrar odaklandım, fakat bu kez sadece yüzüm değil, gözlerim de çok önemliydi. Bir selfie’nin sadece güzel görünmekten daha fazlasını sunduğunu fark ettim. Hızlıca bir poz aldım, ama aynı zamanda ne hissettiğimi de anlayarak o anı yakalamaya çalıştım.
Kendimi tanıyordum. Kendimi tanımak, başkalarına gösterdiğim yüzümden daha fazlasıydı. Her selfie, aslında bir iç yolculuktu. Kendimi o anda ifade etmek, o duyguyu dışarıya yansıtmak… Bazen bir gülümseme yetiyor, bazen de tam anlamıyla ifade edemediğimiz o duygular yüzümüzden okunuyor.
Başkalarının Gözüyle Kendini Görmek
Bir selfie’nin bana ne hissettirdiğini, o anın duygularını başkalarına nasıl yansıtacağımı düşünürken, aslında başkalarının da kendilerini görmek isteyeceğini fark ettim. Herkes, bir noktada kendini başkalarının gözünden görmek ister. Bir paylaşım yaparak, duygularımızı dışa vurmak, hem içsel bir rahatlama sağlar, hem de başkalarının empatisini arar. Fotoğrafı çektikten sonra, onu paylaştım. Kayseri’nin dağlarından bir selfie. Yağmurlu bir günde, dağların eteklerinde yalnız bir genç, karla kaplı bir dünyanın içinde.
Yalnız hissetmenin, o anı paylaşmanın getirdiği bir rahatlama vardı. Zihnimde dönüp duran düşünceler, bir şekilde sakinleşti. İşte o an, o fotoğraf bir anlam kazandı. Çünkü selfie, sadece dışarıdan bakıldığında güzel bir fotoğraf değil, aynı zamanda içindeki duyguyu aktarmanın bir yoluydu.
Güzel Bir Selfie’nin Gerçek Anlamı
Düşündüm, güzel bir selfie gerçekten nasıl çekilir? Belki de güzellik, dışarıdan bakıldığında değil, içindeki duygularla ilgilidir. Bir selfie çekmek, başkalarına gösterilen değil, kendimize dair bir yansıma yaratmak olmalı. Benim için bir selfie’nin güzelliği, sadece yüzümdeki gülümseme ile değil, ruhumun derinliklerinden çıkan o duygularla ilgilidir. Eğer o anı gerçekten hissederek yaşarsam, o selfie hem ruhumu hem de dışarıdaki dünyayı yakalamama olanak verir.
Ve o fotoğrafı paylaşırken, içimde hissettiğim yalnızlık bir şekilde kaybolmuştu. O an, sadece bir fotoğraf değil, bir hikâye halini almıştı. Kayseri’nin dağlarının eteklerinden bir selfie, kaybolan duyguları dışarıya aktarmanın bir yolu olmuştu.
Sonuç: Bir Selfie, Bir Anı Ölümsüzleştirebilir mi?
Evet, bazen bir selfie sadece bir fotoğraf olur. Ama bazen, o fotoğraf, ruhumuzun bir parçasını yansıtır. Kendini ifade etmenin bir yolu haline gelir. Güzel bir selfie çekmek, o anı yakalamak ve o anın duygusunu ölümsüzleştirmek demektir. Belki de, en güzel fotoğraf, başkalarına göstermek için değil, kendimize bir hatırlatıcı olarak çekilen fotoğraftır.
Sonunda, fotoğrafımı çektim. Başka biri olsa, belki de o anı daha farklı yakalayabilirdi. Ama ben, o anı tam olarak hissetmek istedim. Ve belki de işin sırrı bu: bir selfie çekmek, sadece güzel görünmekle değil, o anın ruhunu hissetmekle ilgilidir.